गन्हाउने बोकोलाई काट्नु पर्योः
कवि दामोदर रेग्मी।
आमा !
यो आफ्नै दाइलाई सिङ्गौरीले हानेर लडाउने बोको
मै हुँ भनेर देख्ने, सुन्ने, बोल्ने
त्यसको कत्रो धोको
आमा !
यो १९ गते बतास्सिएर आएको गन्हाउने दुर्गन्धित बोको….
कस्तो अभागी रहेछ त्यो
त्यसलाई खान दिएकै थियो, लाउन दिएकै थियो, बस्न दिएकै थियो
बोको भनी इज्जत पनि दिएकै थियो
मात्तिन पनि कति मात्तिसकेछ अब त
त्यसले मूर्ति देख्यो कि बोक्यो….
आमा !
अब अष्टमी नपर्खिउँ न
सार्है पीडा भइसक्यो अब
त्यो बोकोलाई च्वाट्टै छिनाइदिउँ न……
आमा अब यो धर्तीलाई मुक्त गरिदिउँ न
गृह पृष्ठ
